Słucham.
O czym chciałaś rozmawiać?
Pisałaś, żebyśmy pogadali.
Powinniśmy się rozstać.
Czemu tak mówisz?
Mogłeś się tego spodziewać.
Powinniśmy się rozstać.
ODCINEK 6
Naprawdę ze mną zrywasz?
Tak.
Naprawdę tego chcesz?
Ile razy mam powtarzać?
Jesteś do tego zdolna?
Za kogo ty mnie masz?
Z jakiego powodu?
Czemu to robisz?
Jesteś zły, że to wyszło ode mnie?
Przez te wszystkie lata wspominałeś o tym wiele razy.
Nie martw się.
Jeśli ktoś spyta, powiem, że to ty mnie rzuciłeś.
Może tak mówiłem, ale nigdy nie brałaś tego na serio. Co się zmieniło?
Tylko nie mów, że przez moich rodziców.
Sama mówiłaś, że nie zostaliśmy parą, żeby brać ślub.
Ten temat pojawił się z czasem naturalnie.
To, czy cię lubią, czy nie,
nie może być powodem.
Rozstańmy się bez powodu.
Jeong-in.
Skończyłam.
Jeong-in.
Nie mam nic do powiedzenia
i muszę już kończyć.
Słuchaj...
Cholera.
Ciągle tu jesteś.
Nie chciałem ochrzanu.
Możesz udać, że nic nie słyszałeś?
Gdy wróci Yeong-jae, wymyślę jakąś wymówkę i pójdziemy.
Nie musisz.
Masz dużo do przemyślenia. Ja też.
Żeby było jasne,
to nie miało nic wspólnego z tobą.
Jakby to ująć?
Kobieta, która zaprząta mi myśli, zakończyła związek,
a ja nie mogę się cieszyć.
Nie wiem, jak nazwać to uczucie.
Boisz się, że teraz będę jeszcze bardziej cię nękać?
Wiem, że bywam chaotyczna...
i czasem cię dezorientuję.
Pewnie kilka razy pomyślałeś, że przegięłam.
Nawet teraz...
nie wiem, kiedy stałam się taka zdezorientowana.
Ale zamiast się z tym uporać,
próbowałam przed tym uciekać.
A ja byłem twoim workiem treningowym.
Tak, dziękuję.
Może twoja siostra sobie tego nie życzy.
Mówiłam, że nie ma sprawy. Ona nie owija w bawełnę,
więc powiedziałaby, że się nie zgadza.
Nie sprawia takiego wrażenia.
A ja?
Co znowu?
Przyglądasz się Jeong-in, a mnie nie?
Powinnam poderwać tego farmaceutę.
Mówiłeś, że ma kogoś na oku.
Nie wspominaj o tym.
Czemu nie?
Po prostu, proszę.
- Bo? - Bo nie. Mówię serio.
Proszę cię.
Podobno jesteś zakochany.
- Kto ci to powiedział? - On.
Jae-in.
Ochrzań ją, jest od ciebie młodsza.
Nie ma potrzeby.
Co w tym złego?
Nie można się wstydzić takich uczuć.
No nie?
Masz rację.
Jaka ona jest? Co ci się w niej podoba?
- Jae-in. - Nie pytam ciebie.
Co ma takiego w sobie?
Bywa naprawdę głupia.
Jak to?
Lubisz idiotki?
Sam jesteś głupi?
- Boże. - Jesteś pijana.
Jak się upije, czasem gada po francusku.
Pan farmaceuta i tak gadał bzdury.
Pusta.
Pijmy do upadłego!
Jesteś pijana.
Nie zachowuj się jak matka.
Tak.
Czemu jeszcze nie śpisz?
Tak.
- Tam. - Dobrze.
Naprawdę? Tak.
Tak.
To niedobrze, że się budzisz.
Ty też spałeś, tato?
- Jeszcze nie. - Czemu?
Co?
Czemu nic nie mówisz?
Cóż, ja...
jestem u znajomych.
U pani nauczycielki?
Nie.
Wracaj do łóżka.
Chcę z nią pogadać.
Po co?
Czemu chcesz z nią rozmawiać?
Idź spać, żebyś jutro mógł...
Halo.
Cześć, Eun-u.
Tak.
Jajo przepiórki.
Tak.
Musisz wcześnie chodzić spać, żebyś urósł duży.
Będziesz wyższy od taty?
To wracaj do spania.
Czytałeś książkę o dinozaurach?
No dobrze.
Zobaczymy się w twoim śnie.
Śpij dobrze.
Przykryj się.
Tak.
Do zobaczenia.
Tak, tata zaraz wróci do domu.
Ja to zrobię.
Mogę sama.
- Lubię to robić. - Naprawdę?
Tak.
- Nie można przepełniać grilla. - Jasne.
- Nalej mi jeszcze. - Dobra.
Ale dobre.
Jeszcze się nie dosmażyło.
Nigdy nie wiem, czy już jest gotowe.
Jeszcze nie.
O takiej porze?
Kto to może być?
To Gi-seok.
Cóż...
Nie wychodź. Wracaj do nich.
Jeong-in.
Piłaś?
Co tu robisz?
To chłopak Jeong-in.
Mniejsza z nim, pijemy.
- Co tak rozmyślasz? - Nic.
Daj butelkę.
Rozumiem, że podjęłaś decyzję,
ale musisz zachować trochę przyzwoitości.
To naprawdę koniec?
Nie szanujemy się wzajemnie, więc co za różnica jak zerwiemy?
Wiem już, że czujesz się skrzywdzona.
Spróbujmy to naprawić.
Dlaczego od razu chcesz zrywać?
Będziesz dalej krzyczał?
Mam tu sprowadzić sąsiadów?
- Porozmawiajmy gdzie indziej. - Nie mamy już o czym.
Hej.
Nie rób tego.
Co się dzieje?
Powinniśmy już iść.
Teraz byłoby niezręcznie.
Puszczaj!
Wracam do środka.
Sąsiedzi będą się skarżyć.
Mamy teraz gości,
ale chodź, ocenimy wasz związek.
- Wejdź. - Jae-in.
Mówiłaś, że to moi goście.
A jeszcze wcześniej,
że mam się tu czuć jak u siebie.
Kto tu jest?
Moi goście. Sam zobacz.
Wracaj do środka.
Powiedziałam coś.
Twoi goście czekają.
Dałem ci czas do namysłu.
No nie?
Moja kolej. Daj mi czas.
Takie zrywanie...
nie ma sensu.
Chodźmy.
Co z tym Gi-seokiem?
Przyłazi i wszystko psuje.
Nie, i tak już wychodziliśmy.
Chodźmy.
To wkurzające.
Baw się dobrze z kolegami.
- Dobrze. - Świetnie.
Powiedz mi wreszcie.
O czym tak potajemnie rozmawiałeś z tatą?
Rozmawiałem z nauczycielką.
Tata z nią był?
Tak.
Rozumiem. O czym z nią rozmawiałeś?
Powiedziała, że jeśli będę dużo spać, będę wysoki.
To nauczycielka, nie nauczyciel?
Pani?
Tylko panie są nauczycielami.
PRZEDSZKOLE MIYANG
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Dzień dobry.
Eun-u, ukłońmy się. Dzień dobry.
- Ukłoń się. Dzień dobry. - Dzień dobry.
- No to jedziemy. - Dobrze.
Miłego dnia, Eun-u.
Pożegnaj się z babcią.
Jedziemy.
Co się stało?
Ji-ho chyba z kimś się spotyka.
Słyszysz mnie?
Udawaj, że nic nie wiesz.
Przecież nie wiem.
To chyba nauczycielka.
Pewnie pracuje w bibliotece, do której poszedł z Eun-u.
Powie nam w swoim czasie.
Chciałam z nim porozmawiać o córce tej sprzedawczyni.
Wiesz, że woli wszystko robić sam.
Gdzie byłeś?
Na spotkaniu z Radą Szkoły.
Czego dotyczyło?
Tego, że nie możemy akceptować
każdego pomysłu Rady Rodziców.
Czyli nie dawać sobą sterować?
Tak. Nadużycie władzy jest niedopuszczalne
w tych czasach.
Opiszę wszystko w raporcie.
Chodźmy na spacer.
Powinienem wziąć się za ten raport.
Czemu masz taki zły humor?
Jakie masz plany na przyszłoroczną emeryturę?
Jeszcze żadne.
Może chciałbyś pracować dla fundacji?
Chwila, mówi pan...
Nie wolałbyś zostać w branży?
Oczywiście.
Co by to nie było,
powinniśmy być wdzięczni za sam fakt, że możemy pracować.
Jeśli chodzi o nasze dzieci...
Tak?
Mój syn i twoja córka są w tej samej sytuacji.
Nie wiemy, z kim wezmą ślub.
To ważny element życia, więc musimy to przemyśleć.
Inaczej to może skończyć się źle dla obu rodzin.
Rozumiem.
Nie podejmujmy pochopnej decyzji.
No dobrze.
W ten sposób się nie porwie.
Zaraz oszaleję. Zaginęły dwie książki.
Może ktoś jeszcze ich nie oddał.
Nie, były całkiem nowe.
Dinowyprawa i Świat dinozaurów.
Ja je wzięłam.
Zapomniałam tego zapisać.
To książki dla dzieci.
Wzięłam je dla siostrzeńca.
Nie masz siostrzeńca.
To syn mojej kuzynki.
Idę do zbiorów podręcznych.
- Zmieszała się, no nie? - I to bardzo.
Nie chcesz się spotkać z koleżanką mojej kuzynki? Widziałeś zdjęcie.
Daj mu spokój, za bardzo wszystko analizuje.
Pójdę już.
- Do jutra. - Cześć.
- Uważaj na siebie. - Pa.
Co?
Zapominam już, kim był stary Ji-ho.
Na studiach byłeś wesoły.
Byłeś zabawny, bystry, lubiłeś rywalizację.
Ale wtedy...
Nie miałeś Eun-u?
Życie nigdy nie idzie zgodnie z planem.
Czasem bardzo nas zaskakuje
i dzieje się coś, o czym byśmy nie pomyśleli.
Twoje życie zmieniło się przez Eun-u,
ale nie bądź pesymistą.
- Nigdy nie byłem. - Dlatego cię podziwiam.
Nie przyszedłem tu po pochwały.
Sama jestem matką,
więc jedno wiem na pewno.
Ty wychowujesz Eun-u,
ale to on pomógł ci dojrzeć.
Więc dlaczego ostatnio znów zachowujesz się jak dzieciak?
Jeśli się mylę, zapomnij o tym.
Interesuje mnie pewna kobieta.
Jest w innej sytuacji niż ja.
Poza tym wciąż napotykam przeszkody.
Może to znak, że nie powinienem nalegać.
Ciągle o tym myślę.
Jesteś pewien, że potem nie będziesz tego żałować?
Ja to zniosę,
ale jej jest przeze mnie trudno.
Nie oszukuj się.
Miłość to akcja charytatywna?
Jednostronne poświęcenie to głupota.
To nie miłość.
Już dość się wycierpiałeś.
Dostatecznie się karałeś.
Ji-ho.
Proszę cię o to po przyjacielsku.
Mogę znów zobaczyć cię wesołego?
- Mam się wpakować w kłopoty? - Przerażająca myśl.
Powtórzę jeszcze raz.
Nie uwolnisz się od tego małżeństwa.
Poza tym...
rozwód by ci tylko zaszkodził.
Jesteś wziętą, szykowną prezenterką.
Co będzie, jeśli twój wizerunek się splami?
Nie sądziłam, że aż tak ci na mnie zależy.
Pewnie, że zależy. Będziesz moją żoną do końca życia.
Niedługo wrócę, doprowadź się do porządku.
Prawie zapomniałem.
Zaprosiłem Jeong-in i Gi-seoka.
Daj znać, kiedy ci pasuje.
Jeśli zaszkodzisz moim siostrom,
zabiję cię.
Nie mogę się doczekać.
Aż się podekscytowałem.
Powodzenia.
SI-HOON
Napisz mi, kiedy mogą przyjść.
Plotki rozeszły się wszędzie.
Stracę posadę?
Nie, jesteś za dobry.
To prawda? Słyszałem o jakimś skandalu.
Nie martw się.
Naprawdę chcesz to zrobić?
Cała stacja już o tym wie.
Kto rozsiewa plotki?
Proszę je przyjąć.
Nie chcę sprawiać stacji więcej problemów.
Powiedz, w czym problem.
Chcemy ci pomóc.
Jeśli jesteśmy w stanie, zrobimy to.
Nie umiecie nawet uciszyć kilku osób.
Cóż...
Odrzuciłaś ofertę poprowadzenia własnego programu.
Chciałem się dowiedzieć, co się dzieje,
więc... Cholera.
Mniejsza z tym. Jaki masz plan?
Jeśli dalej będziesz zaprzeczać,
a potem zmienisz stację...
Mówiłam, że to się nie stanie.
Chcę się uczyć.
Uczyć? Wyjeżdżasz za granicę na studia?
Jeszcze nie wiem gdzie.
Możemy ci zaproponować pakiet szkoleń...
To sprawa osobista.
Przepraszam.
Proszę przyjąć moje wypowiedzenie.
Nie jesteś z siebie aż zbyt zadowolona?
Mam do tego talent.
Nie uważasz?
A tak się broniłaś przed tym kursem.
Byłam na każdych zajęciach, bo to był twój pomysł.
Masz jeszcze jedzenie ode mnie?
Tak.
Smażone rybki wyszły mi tym razem nijakie.
Zrobić ci jangjorim?
Musiałam rano powiesić pranie,
więc nie zdążyłam wypić kawy.
O co chodzi?
Wiesz, że muszę zaraz wracać do pracy.
Nie biorę jego strony,
ale wiem, że twój tata ma swoje powody.
Gdy przejdzie na emeryturę, pan Kwon załatwi mu
posadę w fundacji.
No i?
Powinnam się poświęcić dla taty?
Znowu się denerwujesz.
Mówię to, żebyś go zrozumiała.
Z Seo-in też tak było.
Dlatego nie chcę go rozumieć.
W twoim przypadku tata nie jest winny wszystkiemu.
To jego wina, że masz problemy w związku?
Gi-seok cię zdradził?
Proszę cię.
Racja.
Ma charakterek,
ale nigdy by cię nie zdradził.
Nie odprowadzaj mnie, wracaj do pracy.
- Mamo. -Tak?
Zaczekaj.
To za jedzenie.
Daję ci łapówkę.
Nie zdradzaj mnie tak jak Seo-in.
Bądźmy obiektywne.
Gdy wychodziła za mąż...
Chcę, żebyś zawsze trzymała moją stronę.
To znaczy?
Zamierzasz porządnie namieszać?
Mówię na wszelki wypadek.
Jeśli coś się stanie,
spróbuj mnie zrozumieć.
Co robisz?
Ty też mnie nie zdradzaj.
Nie udawaj, że wszystko jest dobrze. Nie ukrywaj problemów
tak jak Seo-in.
Nie mogę.
Dostarczanie ci zmartwień to moja specjalność.
Przynajmniej zdajesz sobie sprawę. Wracaj do pracy.
- Pa. - Pa.
- Ja odpadam. - No weź.
- Pewnie masz randkę. - Nie.
- Chodź. - Bawcie się dobrze.
- Cześć. - Na razie.
Daj mi to.
Tak ciężko było to przynieść? Nie krzyw się tak.
Od kiedy farmaceuta jest też kurierem?
Co tu robisz?
Poprosiłem go o dostawę.
Masz wygodnickiego kolegę.
Idziemy się napić.
Muszę się spotkać z dziewczyną.
- Miłego. - Dzięki.
- Chodźmy. - Dobra.
Co jest?
Pójdę z wami.
A ten farmaceuta...
Jeśli ci się podoba, powiedz to wprost.
I co wtedy zrobisz?
Na serio nie wiesz, w kim się zabujał?
Gdy był w pokoju z moją siostrą,
zakazałeś mi tam wchodzić.
Nie dopowiadaj sobie.
Ji-ho rozmawiał przez telefon.
Mówiłaś, że twoja siostra poszła tam posprzątać.
Mogli to wyjaśnić.
A ty zabroniłeś mi wchodzić.
On ma żonę?
Że co?
To skąd te tajemnice?
Nie wypada gadać przez telefon przy innych.
Powinnaś to wiedzieć po tylu latach za granicą.
Gdyby miał żonę,
nie gadałby z nią przy Jeong-in.
- Co? - No wiesz.
Zachowują się podejrzanie.
Tak. To znaczy nie.
To niemożliwe. Ona ma chłopaka.
Wiem, ale...
Jeong-in!
Naprawdę z nim zrywasz?
Odwołał nasze spotkanie.
Gi-seok wie o farmaceucie?
Nie myśl, że to już koniec.
I już ci to mówiłam, ale nie wykładaj kawy na ławę.
Nie zrywasz z nim tylko przez farmaceutę,
więc nie musi wiedzieć.
A jeśli się wyda?
To nie pogorszy sytuacji?
Chcesz rozpętać trzyosobową wojnę?
Tak w ogóle,
to czemu odwołałeś randkę?
Co się dzieje?
Chcę...
cię o coś spytać dla pewności.
Tylko żeby się upewnić.
Jasne, pytaj.
- Kilka dni temu... - Byłem tam.
Widziałem, że wpadłeś,
ale się nie przywitałem, bo było dość nerwowo.
- Byłeś tam sam? - Nie, z Yeong-jae.
Yeong-jae i Jae-in są...
Nieważne.
Czyli to wy u niej byliście.
To wszystko?
Nie wierzę.
Przepraszam.
Za co?
Chwila.
O co tu chodzi? Gdzie byłeś z Yeong-jae?
Później.
Yeong-jae i Ji-ho byli w mieszaniu mojej dziewczyny.
Po co?
Pamiętasz, że ma siostrę?
Zbliżyli się do siebie z Yeong-jae.
Serio? I nic mi nie mówiliście?
Mówiłem, że powiem ci później.
Gi-seok,
od początku ich do siebie ciągnęło.
Pewnie przy niej czuli się mniej niezręcznie
Wątpię, żeby narobili kłopotów.
Bez przesady.
Po prostu mnie to bawi.
Im dłużej o tym myślę, tym mniej rozumiem.
Mówisz, że to zauważyłeś.
Fakt,
trochę nam się nie układa, więc do niej poszedłem.
Ale powiedziała, że ma gości.
Zobaczyłem buty,
powiedziała, że należą do znajomych Jae-in,
ale było oczywiste, że są męskie.
Wkurzyłem się, bo myślałem,
że ma kogoś innego.
Każdy by tak pomyślał.
A okazuje się, że to byli Ji-ho i Yeong-jae.
Nieźle, co?
Masakra.
Gdybym wiedział, że to wy,
wszedłbym, by zakopać topór wojenny z Jeong-in.
Straciłem dobrą okazję.
Czemu nie mówiłeś, że to ty?
Fakt, powinienem był ci powiedzieć.
Tak.
Moment. Co powiedzieć?
Prawdę, jakakolwiek by nie była.
No i?
Hyeon-su, upewnij się, że to rozumie.
Nie planowaliśmy tej wizyty i do niczego nie doszło.
Jasne, dlatego nic nie mówiłem.
Dobra. Powiedz to też Ji-ho.
Jasne.
Na razie.
Co jest?
Chłopak twojej siostry wie, że u niej byliśmy.
Szybko mu poszło.
Jeśli zrobi się gorąco,
wszystko mu wyjaśnię osobiście.
- Często się spotykamy. - Tak.
Idę do domu.
Jeong-in.
Gi-seok spotkał się z farmaceutą.
Co cię łączy z farmaceutą?
Bądź szczera. Co się dzieje?
- Z czym? - To w tobie się zakochał?
Cholera.
Ty w nim też?
Jae-in.
Lubię go.
Faceci, którzy o ciebie rywalizują, teraz razem piją.
- Gi-seok nic nie wie. - Dziś się domyśli.
Albo już się domyślił.
Do kogo dzwonisz?
Do Ji-ho.
Nic dziwnego, że mówił, że jesteś głupia.
Co mu powiesz?
„Unikaj go i wszystkiemu zaprzeczaj”.
Jaja sobie z niego robisz?
Zadzwoń do chłopaka.
Po co?
Nagle ci rozum odjęło?
Wybadaj sytuację.
Dzwoń wreszcie.
No już!
Nie wierzę.
To nagłe zaproszenie mnie zdziwiło.
Od kiedy każesz mi tak nagle przyjeżdżać?
Dobra, zaraz będę.
Okej, pa.
Jedziesz do Jeong-in?
Tak, zaprosiła mnie do siebie.
No to jedź.
Mówiłem, że ostatnio nam się nie układa.
Chyba chce to naprawić.
Wybaczcie.
Przestań, twoja dziewczyna jest ważniejsza.
Dzisiaj ja płacę.
Nie możesz zostać?
Oszalałeś?
Obiecał, że przyjedzie.
Chciałeś mi coś powiedzieć. To aż takie ważne?
Może to ona przyjedzie tutaj?
Ji-ho, upiłeś się?
Pokaż się.
Nie słuchaj go.
Schlał się.
To niedługo się zbierajcie.
Chyba już mu wystarczy.
Co jest?
Co się dzieje?
Nic.
Zdrowie.
Ja ich zaprosiłam, nic sobie nie wyobrażaj.
Nic sobie nie wyobrażam.
Prawie umarłem ze śmiechu.
Gdybym wiedział, że to Ji-ho, tobym się nie martwił.
Podejrzewałem Jeong-in bez powodu.
Czemu Ji-ho cię nie martwi?
Bo...
Gi-seok.
Jae-in w końcu się dowie.
Ji-ho ma syna.
Jest samotnym ojcem.
W sumie to poprosił mnie, żebym tu nie przychodził.
Chciał, żebyś to ty do nas przyjechała.
Co za koleś.
Pewnie się upił.
No nie?
Inaczej to byłoby dziwne.
Zapomnijmy o tamtym wieczorze.
Mówiłem już.
Skoro to był Ji-ho, to nie ma sprawy.
To niesprawiedliwe.
Co?
Nie możesz tak go oceniać tylko przez to, że jest samotnym ojcem.
To trochę chamskie mówić, że nie miałby szans.
Nie o to mi chodziło.
Boże.
Po prostu...
Podejrzewałem najgorsze,
ale znam Ji-ho,
więc nie ma o czym mówić.
Czyli o to ci chodziło.
Źle to odebrałam.
Cholera.
Żałuję, że nie pogodziliśmy się wcześniej.
Wyszedłem na tego złego.
Rozważamy ślub.
Będziesz nas wspierać?
Co z nami będzie?
Późno już.
Dla nas?
Nie dostrzegałem tego...
ale już wiem, jak cię kochać.
Okazujmy sobie miłość.
Poprawię się.
Dobrze?
Poprawię się.
Jesteś zawiedziona?
Tak,
twoim chłopakiem.
Szkoda mi Ji-ho.
Powinnaś go pocieszyć.
Jak dotąd
to on mnie pocieszał.
Podjęłaś decyzję?
Wiedz...
że zawsze będę cię wspierać.
Przytul mnie.
APTEKA WOORI
Co ty robisz?
- Piękna dziś pogoda. - Fakt.
Piłaś kawę?
A masz ochotę?
Ji-ho jeszcze nie ma?
Jest, ale lepiej tam nie wchodźmy.
- Czemu? - Ma poważny telefon.
Chyba rozmawia z kobietą.
- Tym bardziej... - Nie, proszę!
Dobra.
Naprawdę dobrze się czuję.
Mówisz to czwarty raz.
Bo to prawda.
Trochę się wkurzyłem,
ale stwierdziłem,
że pewnie się tak zachowałaś, żeby mnie chronić,
więc wszystko jest okej.
Mogłeś mnie ochrzanić.
Żebym później tego żałował?
Ji-ho.
Tak?
Przepraszam, że tak cię lubię.
Miły początek dnia.
Dzień dobry.
Zamierzałem to zostawić w recepcji.
Miałem spotkanie.
Co to w ogóle jest?
To dla twojego zdrowia. Za dużo pijesz.
Nawet wczoraj.
Wyskoczymy na kawę?
- Lepiej wracaj do pracy. - Mam czas.
To nam zajmie pół godziny.
Chodźmy.
Budują to wszystko za pieniądze banku?
W większości.
Nie zadawaj się z tymi, którzy trzymają się ciebie
ze względu na twoją pracę.
Znasz mnie.
Nigdy nie zaciągnąłem tu pożyczki,
mimo że tu pracujesz.
Musisz być obiektywny wobec najbliższych.
Wiem.
Jeśli będziesz im ślepo wierzył, to się źle skończy.
Jasne.
Gdy dyrektor Lee przejdzie na emeryturę,
mógłby pracować w fundacji.
Skąd to zdziwienie?
Nie sądziłem, że tak bardzo wierzysz w ojca Jeong-in.
Nie bądź śmieszny.
Po prostu wie, jak działa fundacja.
Nadal jesteś z jego córką?
Przyprowadź ją kiedyś.
Co tak wytrzeszczasz oczy?
Kiedyś narzekałeś, że się nią nie interesuję.
Nie wierzę.
Skoro nagle się na nią otwierasz,
nie mogłeś tego zrobić wcześniej?
Rozstaliście się?
Nie. Weźmiemy ślub.
Nawet jeśli jesteś przeciw.
Nigdy tak nie twierdziłem.
Miałeś tylko się nie angażować.
Skoro tak mówisz.
Przyprowadź ją kiedyś.
Cholera.
Gdzie zaparkowałeś?
Ktoś mnie zastawił na parkingu, więc złapałem taksówkę.
Tym lepiej, bo idziemy na piwo.
Pojadę prosto do domu.
W porządku.
Zjedz chociaż z nami kolację.
Ja...
Co to za odpowiedź?
Niech będzie.
Hyeon-su, dokąd jedziemy?
Chwila.
Możesz pojechać ze mną.
Pojadę z Gi-seokiem.
Pewnie, wsiadaj.
Widzimy się na miejscu.
Robisz ostatnio coś fajnego?
Większość czasu siedzę w aptece.
No tak.
Podobno się z kimś spotykasz.
Nawet Hyeon-su nie wie z kim.
Czemu się z tym kryjesz?
Cóż...
To są dobre chwile.
Pewnie jest dla ciebie całym światem.
Twoja dla ciebie nie?
To byłoby dziwne, gdyby była.
Nie patrz tak.
Początkowa fascynacja i tak mija po miesiącu.
Potem
po prostu jest się razem,
chyba że coś się stanie.
Już długo jesteście parą.
No właśnie.
Tak wyglądają związki.
Wszystko idzie gładko, tylko czasem napotykasz przeszkody.
Ale miłość kiedyś się kończy.
Jak to?
Masz na myśli zdradę?
Też się może zdarzyć.
Nigdy bym jej nie zdradził.
Gdyby ona to zrobiła, zerwałbym z nią.
Co innego miałbym zrobić, skoro wybrała innego?
Zostawiłbyś ją?
Zraniłaby moje ego, więc nie odpuściłbym tak łatwo.
Nie mściłbym się,
ale pewnie zrobiłbym aferę.
To ona?
Odpowiedz.
Czekam.
Jak chcesz w ten sposób
ją do siebie przekonać?
Słucham.
Już prawie się rozłączyłam.
Możesz rozmawiać?
Tak.
Apteka jest dziś otwarta?
Tak.
Pewnie jesteś w pracy.
Wpadniesz?
Chcę ci coś powiedzieć.
O której kończysz?
Byłem dziś na koszu.
Z Gi-seokiem?
Tak.
Nadal z nim jesteś?
Tak.
To kończę.
Czemu?
Ji-ho...
Nie rozłączaj się.
Wspominałem o tym,
ale nie spodziewałem się, że się rozstaniemy.
Mój ojciec chce się z tobą spotkać. Kazał mi cię przyprowadzić.
Wolę spotkać się z nim sama.
Miałaś pomóc mi się z tym pogodzić.
Czemu mam to robić?
Co mnie obchodzi twoje złamane serce?
Moje potrzeby są najważniejsze.
Pamiętasz, jak się zachowywał, gdy poszliśmy się napić?
Podoba mu się moja dziewczyna?
Czuję się, jakbym był przeklęty, bo moja miłość do ciebie
rośnie z dnia na dzień.
Jeśli za jakiś czas
nadal będziesz to czuła, wróć.
Nie zakochuj się w nikim innym.
Kiedy będę gotowa z tobą być,
będę cię chronić.
Więcej cię nie skrzywdzę.
Dam ci tyle czasu, ile potrzebujesz, tylko bądź ze mną.
Zaczekam, ile będzie trzeba.
Napisy: Małgorzata Fularczyk